آرشیو دسته ها: کتاب

واسازیِ هگل

واسازیِ هگل

مجموعه مقالاتی از: ژاک دریدا، سایمون کریچلی، هاینتس کیمرله، دبورا شافن، سوزان گیرهارت

گزینش و ترجمه: محمدمهدی اردبیلی و مهدی پارسا

انتشارات رخدادنو، ۱۳۹۲

معرفی پشت جلد کتاب:

دریدا چطور هگل را می‌خواند؟ مواجهه‌ی دریدا با این قله و پرتگاه متافیزیک چگونه است؟ اگر صُلبیت نظام هگلی را از تفکر وی حذف کنیم چه باقی می‌ماند؟ چطور می‌توانیم آثار نظام‌مندترین فیلسوف تاریخ را به منزله‌ی آثاری ادبی بخوانیم؟ خوانش دریدا از هگل، همچون خوانش وی از دیگر متفکران بزرگ غربی، شوک‌آور و متفاوت است. توجه به آنتیگونه، خانواده، هولوکاست، یهودیت و مسیحیت، و نشانه و مقبره در متون هگل، و خوانش این متون با محور قرار دادن این مفاهیم، هگل را از فیلسوفی خشک و انعطاف‌ناپذیر، به متفکری جذاب و حتی شگفت‌انگیز بدل کرده است. در کتابی که در دست دارید تفاسیری از خوانش دریدا از هگل، به علاوه‌ی نسخه‌ای از یکی از متون مهم دریدا درباره‌ی هگل آورده شده است. علاقه‌مندان دریدا می‌توانند در این کتاب نمونه‌ای از خوانش واسازانه را ببینند، و علاقه‌مندان هگل می‌توانند با نگاهی متفاوت به فیلسوف مورد علاقه‌شان مواجه شوند. ادامه مطلب

آگاهی و خودآگاهی در پدیدارشناسی روح

آگاهی و خودآگاهی در پدیدارشناسی روح هگل

انتشارات روزبهان، ۱۳۹۰

 

بخشی از مقدمه کتاب:

این شرح بنا به رسالتش، ملغمه‌ای از تفاسیر مختلف است که همچون نوعی کولاژ در کنار یکدیگر عرضه شده‌اند؛ تعدد منابع موجود در متن، نه ناشی از صحه گذاشتن بر این قانون آکادمیکِ وطنی است که «منبع بیشتر، امتیاز بالاتر»، و نه گرفتار شدن در دام ژستِ بی‌طرفی علمی، یا ادعای در نظر گرفتن تمام تفاسیر و دیدگاه‌ها در یک تحقیق است؛ بلکه این تعدد دقیقا بر این حقیقت تاکید می‌ورزد که در وضعیت فعلی “ما” فراروی از ترجمه و چنگ زدن به ایده‌ی توهم‌آلود “تولید علم”، می‌تواند به خود-فریبی بیانجامد و برای اندیشیدن فلسفی یا حتی بومی سازی علم فلسفی مدرن نیز، ابتدائا باید بر ترجمه و تجارب زیست‌شده‌ در همان سنت فرهنگی مغرب زمین تکیه زد. نگارنده نسبت به این حقیقت وقوف دارد که اگر احیانا در میان این همه ترجمه و تفاسیر مختلف، ایده‌ای هم به ذهن “خودِ!” نگارنده رسیده و بیان شده است، این ایده در حقیقت ایده‌ی “دیگری” است. اما علی‌رغم این کثرت، تحلیل پیش رو در حد توان کوشیده است تا از حد وصله و پینه‌های معمول فراتر رفته و در فرآیند تحقق خویش، در حد توان خالقش، پیوستار میان مراحل مختلف آگاهی را چه به لحاظ فرم و چه به لحاظ محتوا حفظ کند؛ بدیهی است که خود ابژه‌ی تفسیرشونده تنها یک سوی فرآیند تفسیر را تشکیل می‌دهد؛ سوی دیگر آن سوژه‌ی تفسیرکننده است. به بیان دیگر، در طول این کتاب گهگاه شاهد موضوعاتی خواهیم بود که هگل حجم اندکی را به تبیین کردنشان اختصاص داده است، اما در فرآیند تفسیر به یکی از مهم‌ترین موضوعات کتاب بدل شده‌اند و بالعکس. در نتیجه کتمان نمی‌کنم که اغراض شخصی و دغدغه‌های نظری نگارنده، به ویژه در حوزه‌ی فلسفه و روانکاوی، در حجم (کمیت) و عمق (کیفیتِ) تفسیر مربوط به هر کدام از مباحث مطرح شده در این کتاب موثر بوده است. برای دچار نشدن به بیماری رایج این روزها، یعنی فضیلت ساختن از بی‌طرفی و تاکید بر ایده‌ی “مفسر بی‌طرف”، سعی شده است تا در طول کتاب موضع خود نگارنده در قبال تفاسیر مطرح شده، صریحا یا تلویحا، روشن گردد و مخاطب در تکثری از رویکردها و دیدگاه‌های بعضا متضاد رها نشود. لازم به ذکر است که بر خلاف تصور متداول، نه در ژستِ (عملا دروغین ِ) بی‌طرفی، بلکه اتفاقا در اتخاذ موضع مشخص و به چالش کشیدن مخاطب و تحریک وی به جدل ذهنی با نگارنده است که احترام واقعی به شعور مخاطب معنی پیدا می‌کند. ادامه مطلب

منتخبی از نوشته های سیاسی هگل

 

دفترهای سیاست مدرن ۱ (منتخبی از نوشته های سیاسی هگل)
انتشارات روزبهان، ۱۳۹۱

فصل اول

رؤسای دادگاه  (مقامات سیاسی) باید توسط مردم انتخاب شوند (۱۷۹۸)

فصل دوم

آزادی مطلق و [حکومت] وحشت (۱۸۰۷)

فصل سوم

سخنرانی افتتاحیه ایرادشده در دانشگاه برلین (۱۸۱۸)

فصل چهارم

پیشگفتار عناصر فلسفه حق (۱۸۲۱)

فصل پنجم

رابطه دین با دولت (۱۸۳۱) ادامه مطلب

1 2