آرشیو دسته ها: کتاب

خودآگاهی هگلی و پساساختارگرایان فرانسوی

ارباب و برده ی هگل ازمنظر سه متفکر متاخر فرانسوی :ژرژ باتای، ژیل دلوز، ژاک لکان

دیوید شرمن، انتشارات رخدادنو، ۱۳۹۰

معرفی نامه پشت جلد:

به جرات می توان ادعا کرد که مبحث ارباب و برده از کتاب پدیدارشناسی روح، یکی از تاثیرگذارترین و به تبع آن مشهورترین فرازهای فلسفه ی هگل است. بخش اعظم این شهرت مرهون وامگیری مارکس از آن و به کار بستنش در نظریه ی اجتماعی-سیاسی خویش است. پس از مارکس نیز بحثهای بسیاری حول ارباب و برده ی هگلی و رابطه ی آن با تاریخ، معرفت، سیاست و فلسفه درگرفت. کتاب پیش رو در همین راستا به بخشی از دیدگاه های سه متفکر متاخر فرانسوی (ژرژ باتای، ژیل دلوز و ژاک لکان) در خصوص خود-آگاهی هگلی و به ویژه بحث ارباب و برده می پردازد. هر کدام از فصول کتاب به یکی از این متفکران اختصاص دارد که علی رغم مجاورت زمانی و مکانی، برداشتی متفاوت، و در مقاطعی کاملا متضاد از این مبحث، و به طور کلی از فلسفه ی هگل، به دست می دهند. برای مثال، باتای سلبیت هگلی را به منتهی درجه ی خود رسانده و اتفاقا از موضعی هگلی به نقد بردگی نهفته در فلسفه ی هگل می پردازد. دلوز اما از ابتدا موضعی مطلقا ضد-هگلی اتخاذ کرده و مفاهیم ذاتی و حیاتی فلسفه ی هگل، همچون سوژه، سلبیت و وساطت را هدف حمله قرار می دهد. لکان نیز تحت تاثیر قرائت کوژو از مصاف ارباب و برده، از سویی این نبرد را به حالات روانی سوژه، به ویژه نمونه های روان نژندی، و از سوی دیگر آن را با سیاست و تجربه تاریخی جامعه بشری پیوند می زند.

ادامه مطلب

نقادیِ نقدِ عقلِ محض

نقادی نقد عقل محض: بررسی تحلیلی-انتقادی مفاهیم بنیادین کتاب نقد عقل محض کانت
نشر بیدگل، ۱۳۹۱

معرفی پشت جلد کتاب:
کتاب مشتمل بر هشت متن از هشت نویسنده است که به تحلیل، واکاوی یا نقد مفاهیم محوری کتاب نقد عقل محض کانت می‌پردازد. هر کدام از این متون از یک کتاب یا مقاله‌ی معتبر استخراج شده و پس از ذکر پیشگفتار اجمالی گردآورندگان در باب فلسفه‌ی نظری کانت، با ترتیبی خاص در قالب یک کتاب واحد ساماندهی و بازچینی شده‌اند. فصل نخست که نقش مقدمه را ایفا می‌کند از کتاب رابرت استرن با عنوان هگل، کانت و ساختار ابژه، استخراج شده است. فصل دوم به بررسی مفهوم نفس یا «خود»، و تمایز منِ تجربی و منِ استعلایی نزد کانت می‌پردازد. فصل سوم به این مساله اختصاص دارد که کانت چگونه برای نجات مابعدالطبیعه از انتقادات، به نحوی نوآورانه از تمایز میان احکام تالیفی و تحلیلی بهره می‌برد. فصل چهارم استنتاج استعلایی مشهور کانت را مورد بازنگری قرار می‌دهد. در فصل پنجم، هنری سیجویک به نقد استدلال‌های کانت در باب پیشینی بودن زمان و مکان می‌پردازد. فصل ششم، به بحث درباره‌ی پاسخ کانت به ایرادات هیوم علیه علیّت اختصاص دارد. در فصل هفتم نگارنده کوشیده است تا با ارجاعات متعدد به آثار کانت، تصویری نسبتاً جامع و یکپارچه از شیء فی‌نفسه‌ی کانتی به دست داده و آن را مورد نقادی قرار دهد. در همین راستا، فصل آخر کتاب نیز با عنوان «شیء فی‌نفسه و نمود» از کتاب اراده‌ی معطوف به قدرت فردریش نیچه استخراج شده است که شدیدترین حملات و انتقادات را علیه این آموزه‌‌ی کانتی به طور خاص و فلسفه‌ی نقادی کانت به طور عام وارد می‌سازد.

ادامه مطلب

هگل: از متافیزیک به پدیدارشناسی

هگل: از متافیزیک به پدیدارشناسی

نشر علمی
آبانماه ۱۳۹۴


معرفی پشت جلد:
معنای «متافیزیک» از نظر هگل چیست؟ چرا هگل نام یکی از موجزترین و در عین حال مهجورترین دستنوشته‌هایش را در دوران ینا، «متافیزیک» نهاد؟ این متن چه نسبتی با مشهورترین و تاثیرگذارترین اثر وی یعنی پدیدارشناسی روح دارد که تنها دو سال بعد از آن نوشته شد؟ کتاب حاضر در تلاش است به این پرسشها پاسخ دهد و در پرتو آنها بتواند از یک سو، شرحی از متافیزیک هگل و نسبت آن با پدیدارشناسی، و از سوی دیگر، طرحی از دیالکتیک هگلی و به طور کلی رئوس فلسفۀ هگل ترسیم کند.

ادامه مطلب

هگل و پدیدارشناسی روح

هگل و پدیدارشناسی روح

رابرت استرن، ترجمه: محمدمهدی اردبیلی و سیدمحمدجواد سیدی

نشر ققنوس، ۱۳۹۳

معرفی پشت جلد:

کتاب هگل و پدیدارشناسی روح، اثر رابرت استرن، شرحی مقدماتی و حتی الامکان کامل و منسجم از کل پدیدارشناسی روح به دست می‌دهد. این کتاب علی‌رغم حجم محدودش، کوشیده است تا کل فرآیند تکوین روح را با زبانی قابل فهم و با تعهد به متن پدیدارشناسی و حفظ پیوستار دیالکتیکی آن، و همچنین ارجاعات متعدد به سایر آثار هگل و اشراف قابل ملاحظه بر کل شارحان هگل تفسیر کند. فردریش بیزر این کتاب را «بهترین راهنمای مقدماتی برایپدیدارشناسی روح در زبان انگلیسی» می‌داند و استفان هولگیت آن را مقدمه‌ای می‌داند که «برای یکی از پیچیده‌ترین کتب تاریخ فلسفه، به طرز تحسین‌برانگیزی واضح و مفید است». بنابراین تفسیر استرن حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و مخاطب می‌تواند به کمک آن پرتوی بر هزارتوی پدیدارشناسی بیافکند. ادامه مطلب

1 2