شناخت هگل گرایی

 

شناخت هگل‌گرایی
نویسنده: رابرت سینربرینک
مترجم: مهدی بهرامی
ویراستار: محمدمهدی اردبیلی

برگزیده‌ای از یادداشت نویسنده برای ترجمه‌ی فارسی:

کتاب شناخت هگل‌گرایی درصدد است تا عناصر اصلیِ ایده‌آلیسم هگل را معرفی، و آن را به‌منزله‌ی واکنشی انتقادی نسبت به فلسفه‌ی کانت فهم و درک کند، و سپس به ترسیم خطوط اصلی این مسأله بپردازد که چگونه مکاتب متفاوتِ اندیشه‌ی هگلی قرن نوزدهم ـ که به هگلیان چپ و راست معروف‌اند ـ با سمت‌وسویی [کاملاً] متفاوت بسط و تعدیل یافتند، به گونه‌ای که از یک‌سو در مارکسیسم، و از سوی دیگر در اگزیستانسیالیسم متجلّی شدند. میراث هگل در قرن بیستم، بخشِ اساسیِ بسط و توسعه‌ی فلسفه‌ی فرانسوی بود، از هگل‌گراییِ اگزیستانسیالیستی ژان وال و ژان هیپولیت، و هگل‌گرایی هیدگری ـ مارکسیستی الکساندر کوژو، تا هگل‌گراییِ پدیدارشناختی و «پساساختارگرایانه» نزد فیلسوفانی چون موریس مرلوپونتی، ژیل دُلوز (مخالفِ شناخته‌شده‌ی هگل)، و ژاک دریدا (که هگل را به عنوان پیش‌گام و در عین‌حال، هدفِ حمله‌ی واسازی تلقی می‌کند). نیز در چارچوب فلسفه‌ی آلمانی قرن بیستم، تأثیر هگل بر مارکسیسم غربی و نظریه‌ی انتقادی تعیین‌کننده است: از مارکسیسمِ هگلیِ لوکاچ و دیالکتیک روشن‌گریِ آدورنو و هورکهایمر، تا نظریه‌ی انتقادی مدرنیته نزد هابرماس، میراث هگل، به نحوی مؤثر، چشم‌انداز مفهومی فلسفه‌ی اروپایی را شکل داده است.

فهرست کتاب

یادداشت نویسنده برای ترجمۀ فارسی

مقدمه مترجم

مقدمه نویسنده

بخش اول – ماجراهای هگل گرایی

فصل اول – معرفی ایده‌آلیسم هگلی

فصل دوم – ماجراهایی در هگل گرایی

بخش دوم – هگل‌گرایی آلمانی  

فصل سوم – شیء وارگی و متافیزیک:  لوکاچ و هایدگر

فصل چهارم – روشنگری، استیلا و نا – اینهمانی: دیالکتیک منفی آدورنو

فصل پنجم – مدرنیته، بیناسوبژکتیویته و به رسمیت شناسی: هابرماس و هونت

بخش سوم – هگل‌گرایی فرانسوی

فصل ششم – هگل‌گرایی فرانسوی و ناخشنودی هایش: وال، هیپولیت، کوژو

فصل هفتم – میان اگزیستانسیالیسم و مارکسیسم: سارتر، دوبووار، مرلوپونتی

فصل هشتم – واسازیِ هگل گرایی: دُلوز، دریدا و مسئلۀ تفاوت

نتیجه‌گیری – آیندۀ هگل‌گرایی

 

photo_2016-09-28_00-52-57

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *